2 Cechy sekty Opus Dei


Jakie cechy mafijnej faszystowskiej sekty Opus Dei rodem z Hiszpanii były tak atrakcyjne dla papieża Karola Wojtyły – Jana Pawła II, że zdecydował się wynieść jedną z wielu zatwardziałych i fundamentalistycznych organizacji o mafijnej strukturze do rangi swojego zbrojnego ramienia? Być może te które tak ją upodabniają do mafii sycylijskiej, czyli:

a) omerta, bezwarunkowy obowiązek milczenia i potęga tajemnicy – w sekcie Opus Dei nazywa się to obowiązkiem “dyskrecji”;

b) mafijna ideologia rodzinna czyli nepotyzm i nieformalny klientelizm; według konstytucji, które zgodnie z oficjalnymi oświadczeniami Opus Dei pozostawały w mocy do 1982 roku, Dzieło Boże stanowi “rodzinę bez ohydy miłości cielesnej”;

c) lobby mafijne, czyli obsadzanie kluczowych funkcji i najwyższych stanowisk członkami, zwolennikami i sympatykami “rodziny”; mafia nosi więc oblicze tych instytucji, a jej członkowie nie muszą się legitymować ani wobec opinii publicznej, ani wobec danej in­stytucji. Celem sekty Opus Dei są przede wszystkim na elity władzy w polityce, gospodarce, nauce i niestety w samym Kościele,

d) mafijne wzorce myślenia i zachowania, czyli hierarchiczna i antydemokratyczna struktura Kościoła rzymskokatolickiego, której celem jest zachowanie totalitarnej formy działania i istnienia.

Sama sekta Opus Dei jest tu najskrajniejszym przykładem w jakim kierunku zmierza Kościół katolicki. Faszystowski i morderczy reakcjonizm sekty Opus Dei jest dla Kościoła w czasach współczesnym tym czym byli jezuicie w czasach reformacji: ratunkiem oraz lekarstwem na humanizm, prawa człowieka oraz agnostycyzm. Chyba nie trzeba przekonywać, że sekta Opus Dei jest swoistą sektą, powołaną dla tajnych celów politycznych Watykanu. Sekciarstwo jest doskonale widoczne w tym, że:

1) w sekcie Opus Dei bezwarunkowym kultem otaczana jest postać nazistowskiego założyciela Josemarii Escrivy de Balaguera  – jakakolwiek krytyka pod jego adresem jest tępiona brutalnie i boleśnie. W Hiszpanii założyciel Opus Dei uważany jest powszechnie za złodzieja, faszystę i pedofila. Taka to świętość…

2) Świętą księgą jest dzieło założyciela Josemarii Escrivy “Droga“, w Polsce wydana także pod nieszczęśliwym tytułem “Bruzda“, jej zawartość dla polskiego czytelnika dość znacząco odbiega od hiszpańskiego oryginału. Jest to niejako konstytucja, rozkazy jakimi mają kierować się wszyscy członkowie Dzieła Bożego. Monopol na prawdę, a raczej coś na wzór maoistowskiej “Czerwonej Książeczki” dla ludu.

3) Ściśle zhierarchizowana struktura paramilitarnej bojówki typu koszarowego. Ścisłe reguły nie pozwalające na odrobinę prywatności czy intymności.

4) Totalitarny nadzór nad każdym aspektem życia członka sekty. Każda minuta dnia jest dokładnie wypełniona zadaniami i obowiązkami oraz licznymi modlitwami, pokutami, spowiedziami itp. To nic innego jak pranie mózgów w niebezpiecznej sekcie.

5) Negacja ustaleń II soboru watykańskiego. Przy całym swym oddaniu papieżowi, sekta jest niejako odłamem który chce przekształcić cały Kościół na swój obraz i podobieństwo. Sekta Opus Dei to skrajnie fundamentalistyczna, reakcyjna i agresywna “niebezpieczna sekta” nie wahająca się przed użyciem wszelkich środków aby osiągnąć swoje cele.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s